Przez następnych dziesięć lat wciąż przeważały pojazdy o napędzie parowym. Przełomowy był rok 1884, w którym Gottlieb Daimler, a w rok później — Karol Benz zbudowali pojazdy benzynowe i założyli ich wytwórnie (rys. 1.1). To wydarzenie zostało powszechnie uznane za początek rzeczywistego rozwoju samochodu benzynowego. Z biegiem lat powstaje coraz więcej wytwórni samochodów; za Daimlerem i Benzem podążają przemysłowcy i konstruktorzy wielu krajów. Zostaje dokonanych wiele wynalazków, z których wynalazek opony pneumatycznej, przypisywany Dunlopowi, spowodował ogromny postęp w budowie samochodu. Ogromny wpływ na rozwój myśli konstrukcyjnej w budowie samochodu miał sport samochodowy. Sukcesy w wyścigach oraz zdobywanie rekordów prędkości nie tylko zaspokajały ambicje automobilistów, ale przede wszystkim dawały reklamę zwycięskim pojazdom, co przyczyniało się do sukcesów handlowych ich wytwórni. Już w roku 1899 Jcnatzy na samochodzie elektrycznym przekracza prędkość 100 km/h. W roku 1906 Mariott przekracza prędkość 200 km/h, jadąc na parowym samochodzie Stanley. Prędkości przeciętne na liczących setki kilometrów trasach wyścigów, po szutrowych drogach, na niedoskonałych oponach niejednokrotnie przekraczały 100 km/h. Dalszy rozwój samochodu następował etapami. Pierwszy etap zakończyła pierwsza wojna światowa, która przerwała postęp, ale wykazała ogromną przydatność samochodu jako środka transportu osób i towarów. W okresie międzywojennym, oprócz znacznego postępu w technice samochodowej, nastąpiło upowszechnienie motoryzacji na Po drugiej wojnie światowej, w czasie której nastąpił ponowny zastój w motoryzacji cywilnej, motoryzacja poczęła rozwijać się bardzo dynamicznie, a chwilowe kierunki i mody w konstrukcji samochodów zmieniały się często. Potężne koncerny wypierały i wchłaniały mniejsze wytwórnie; zaczął się okres dominacji kilkunastu wielkich koncernów, a powolny proces zmniejszania się ich liczby przy wzroście ich potęgi postępuje do dziś.